Scouts Looi

Het geven van totems, dier- of natuurnamen is een traditie die haar oorsprong vindt in de riten en gewoonten van vele natuurvolkeren, zowel bij de indianen van Noord-Amerika als bij de Afrikaanse volkeren. Bij deze volkeren bestond de gewoonte, de eigenschappen (zowel fysieke als morele) van een krijger te vergelijken met de eigenschappen van dieren, planten of andere natuurelementen. De kern van de totemisatie is het noemen van een persoon naar een dier of natuurelement met wie hij het meeste eigenschappen gemeen heeft. Tijdens zijn koloniale reizen in Afrika maakte Baden-Powell hiermee voor het eerst kennis. Zo is de totemisatie in scouting terecht gekomen.
Bij de jongverkenners krijg je op kamp als derdejaar het eerste deel van je totem: de dierennaam, bv. "vos". Later, bij de verkenners-gidsen, krijg je je "voortotem", bv. "sluwe".

De tien scoutswetten:

1. Een scout is fier en op zijn eer te vertrouwen.
2. Een scout is trouw aan God en Kerk, koning en varderland.
3. Een scout heeft tot plicht zich nuttig te maken en anderen te helpen.
4. Een scout is een vriend voor allen en een broeder voor iedere andere scouts.
5. Een scout is hoffelijk.
6. Een scout leeft met open oog in Gods natuur.
7. Een scout kan zonder tegenspreken gehoorzamen/
8. Een scout glimlacht en zingt onder alle moeilijkheden.
9. Een scout is sober en spaarzaam.
10. Een scout is rein in gedachten, woorden en daden.